മലയാള ചലച്ചിത്ര ചരിത്രത്തിൽ ഹാസ്യത്തെ വെറുമൊരു ചിരിയായിട്ടല്ല, മറിച്ച് സമൂഹത്തിന്റെ നേർക്കുള്ള കണ്ണാടിയായിട്ടാണ് ശ്രീനിവാസൻ അവതരിപ്പിച്ചത്. അദ്ദേഹം തിരക്കഥയെഴുതിയതും അഭിനയിച്ചതുമായ ചിത്രങ്ങൾ വെറും വിനോദോപാധികൾ ആയിരുന്നില്ല. അതിലുപരി മലയാളിയുടെ സ്വഭാവരൂപീകരണത്തിൽ വലിയൊരു പങ്കുവഹിച്ചു. 'നാടോടിക്കാറ്റ്' എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ ദാസനെയും വിജയനെയും അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ അത് കേരളത്തിലെ തൊഴിലില്ലാത്ത യുവാക്കളുടെ സ്വപ്നങ്ങളുടെയും നിരാശകളുടെയും നേർച്ചിത്രമായി മാറി. അന്നും ഇന്നും യുവാക്കൾ ഒരു പോലെ നേരിടുന്ന തൊഴിലില്ലായ്മയെ നർമ്മത്തിൽ ചാലിച്ച് അദ്ദേഹം തുറന്നുകാട്ടി.

രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ജീർണ്ണതകളെ ഇത്രമേൽ കൃത്യമായി വരച്ചുകാട്ടിയ സിനിമ 'സന്ദേശം' പോലെ വേറെയുണ്ടാകില്ല. പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങൾ വെറും വാചകക്കസർത്തുകളായി മാറുന്നതും കുടുംബബന്ധങ്ങളെ അത് എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു എന്നതും ശ്രീനിവാസൻ പരിഹാസരൂപേണ അവതരിപ്പിച്ചു. "പോളണ്ടിനെപ്പറ്റി ഒരക്ഷരം മിണ്ടരുത്" എന്ന ഡയലോഗ് ഇന്നും മലയാളിയുടെ സംസാരഭാഷയിൽ രാഷ്ട്രീയ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ അപകർഷതാബോധത്തെയും സംശയരോഗത്തെയും ഇത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്ത മറ്റൊരു ചിത്രം 'വടക്കുനോക്കിയന്ത്രം' പോലെ ഉണ്ടോ എന്നത് സംശയമാണ്. തളത്തിൽ ദിനേശൻ എന്ന കഥാപാത്രം ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ഉള്ളിലെ അരക്ഷിതാവസ്ഥയുടെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു.

സാധാരണക്കാരന്റെ ഭാഷയിൽ ഗൗരവമേറിയ കാര്യങ്ങൾ ലളിതമായി പറയുന്ന കലയാണ് ശ്രീനിവാസൻ മാജിക്ക്. അമാനുഷികരായ നായകന്മാരെയല്ല, മറിച്ച് തെറ്റുകൾ പറ്റുന്ന, പട്ടിണികിടക്കുന്ന, തോറ്റുപോകുമ്പോഴും വീണ്ടും എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പച്ചയായ മനുഷ്യരെയാണ് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചത്. പരാജയങ്ങളെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നേരിടാൻ അദ്ദേഹം മലയാളിയെ പഠിപ്പിച്ചു. മലയാള സിനിമയുടെ ഭൂപടത്തിൽ ഈ മൂന്ന് ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമല്ല, അദ്ദേഹം തൊട്ട മിക്കവാറും എല്ലാ മേഖലകളും ഇന്നും പ്രസക്തമായി തുടരുന്നു. തമാശയുടെ മേമ്പൊടിയോടെ അദ്ദേഹം വിളമ്പിയ ആ ജീവിതയാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ ഇനിയും തലമുറകളോളം മലയാളി മനസ്സിനെ സ്വാധീനിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും.